Over eigenaarschap, grenzen en waarom je vaak te veel draagt in je werk
Je bent betrokken bij je werk.
Je ziet wat er speelt.
Je voelt waar het schuurt, waar tempo omhooggaat of waar iets vastloopt.
En juist daardoor loop je leeg.
Niet omdat je je werk niet aankunt.
Maar omdat je ongemerkt meer draagt dan jouw rol vraagt.
Het hardnekkige misverstand
In veel organisaties gaat het gesprek over je grenzen bewaken al snel over assertiviteit.
Over nee zeggen.
Over duidelijker zijn.
Maar voor veel adviseurs voelt dat ongemakkelijk.
Niet omdat ze conflictmijdend zijn,
maar omdat ze werken tussen en met belangen, lijnen en verantwoordelijkheden.
Je bent geen uitvoerder.
En ook geen beslisser.
Maar je wordt wél geraakt door alles wat ertussen gebeurt.
Eigenaarschap: wat is van wie?
Eigenaarschap in je werk gaat niet over harder afbakenen of vaker nee zeggen.
Het gaat over helder onderscheiden wat van wie is.
Bijvoorbeeld:
- Jij bent verantwoordelijk voor je advies, niet voor wat ermee gebeurt.
- Jij ziet de spanning in het team, maar die is niet automatisch van jou om op te lossen.
- Jij voelt druk vanuit boven, maar dat maakt het nog niet jouw tempo.
Zolang dat onderscheid vervaagt,
ontstaat er iets subtiels.
Het voelt alsof er steeds een aap op je schouder zit.
Alsof er een stemmetje meekijkt dat zegt:
“Hier moet je iets mee.”
“Dit kan zo niet blijven.”
“Als jij nu niets doet, loopt het mis.”
En voor je het weet, draag je het.
Niet omdat het van jou is,
maar omdat jij het kúnt dragen.
Ordening – het canvas
Vergelijk het met een opdracht zonder kader.
“Wil je hier iets van maken?”
Zonder scope. Zonder afbakening. Zonder rolhelderheid.
Dat voelt niet vrij, maar grenzeloos.
Geef je een canvas - een duidelijke rol of een afgebakende opdracht -
dan ontstaat er ruimte.
Niet iedereen schildert hetzelfde.
Maar de rand maakt dat je weet: hierbinnen kan ik mijn werk doen.
Grenzen werken in organisaties net zo.
Ze beperken niet.
Ze ordenen.
En juist die ordening maakt dat energie en creativiteit weer kunnen stromen.
Ruimte als gevolg
Wanneer helder wordt wat wel van jou is en wat niet, hoef je minder vooruit te lopen.
Minder glad te strijken.
Minder te dragen.
Die ruimte ontstaat niet doordat je harder wordt.
Maar doordat je zuiverder werkt.
Grenzen voelen zwaar
als ze pas verschijnen aan het einde van je energie.
Ze voelen lichter
als ze voortkomen uit helder eigenaarschap.
Als je merkt dat grenzen in je werk zwaar voelen,
is dat vaak een teken dat je al te veel draagt.
Vaak gebeurt dat via compenseren:
je neemt alvast iets over,
je gaat in actie om ongemak te voorkomen,
je lost iets op voordat het benoemd hoeft te worden.
In het volgende blog ga ik in op
wat er gebeurt als je daarmee stopt
en waarom juist dát zorgt voor directe ruimte en regie.
Voor nu kun je jezelf alvast deze vragen stellen:
- Waar voel jij regelmatig een “aapje op je schouder”?
- Bij welke situaties hoor je innerlijk: “hier moet ik iets mee”?
- Wat draag jij dat eigenlijk niet van jou is?
Alleen al dát onderscheid kan ruimte geven.
Herken je dit?
Dat je niet zozeer moeite hebt met nee zeggen,
maar met blijven dragen wat niet van jou is?
Soms is één helder gesprek genoeg
om te ordenen wat jij draagt en wat niet.
Kort & Krachtig coaching is bedoeld voor precies dit soort momenten:
directe helderheid, minder last, meer ruimte.
Geen traject.
Wel direct helder.