Je kunt nog zo helder zien wat van jou is en wat niet.
Dat betekent niet automatisch dat je ook stopt.
Want op het moment dat spanning oploopt,
ben je vaak al in beweging
voordat je het doorhebt.
In actie.
In meedenken.
In oplossen.
Niet omdat je het niet snapt,
maar omdat spanning iets in gang zet
nog vóórdat je kunt kiezen.
Van begrijpen naar doen
In het vorige blog schreef ik over eigenaarschap en grenzen:
over onderscheiden wat van jou is en wat niet.
Dat inzicht is belangrijk.
Het geeft taal.
Het geeft richting.
Maar inzicht alleen verandert je gedrag niet.
Dit blog gaat over de volgende stap.
Niet nóg beter begrijpen,
maar zien waar je al beweegt voordat je kiest.
Daar zit het verschil tussen inzicht en regie.
Inzicht zegt: ik weet hoe het zit.
Regie ontstaat op het moment
dat je merkt wat er in jou gebeurt
vlak vóórdat je in actie schiet
en daar even bij blijft.
Waarom dit zo uitput
Elke keer dat je in beweging komt
om spanning weg te nemen,
neem je iets over dat niet van jou is.
Misschien maar klein.
Misschien goed bedoeld.
Maar bij elkaar opgeteld
kost het energie.
Niet omdat het werk te zwaar is,
maar omdat jij steeds degene bent
die de beweging maakt.
Je vangt iets op.
Je trekt iets vlot.
Je voorkomt iets.
Zo raak je langzaam verder verwijderd van regie,
terwijl je juist het gevoel hebt
dat je verantwoordelijk en betrokken bezig bent.
Compenseren
Compenseren is niet alleen harder werken.
Het is subtieler dan dat.
Het zit in:
- alvast meedenken voordat er iets gevraagd is
- tempo maken om ongemak vóór te zijn
- iets oppakken “omdat het anders blijft liggen”
Compenseren is actie
op het moment dat het eigenlijk spannend wordt om niets te doen.
Niet omdat je dat niet aankunt,
maar omdat stilvallen ongemakkelijk is.
Actie als manier
om niet te hoeven blijven staan
bij wat er werkelijk speelt.
Het echte keerpunt
Regie ontstaat niet doordat je nóg scherper voelt.
Ook niet doordat je betere woorden vindt.
Regie ontstaat vóór de actie.
Op het moment dat je merkt:
ik ga nu iets doen om spanning weg te nemen
en je daar één tel langer blijft.
Niet oplossen.
Niet overnemen.
Niet versnellen.
Die ene tel
is vaak al genoeg om iets te laten zakken.
Daar begint ruimte.
Kleine oefening - stoppen vóór de actie
De volgende keer dat je merkt dat je wilt ingrijpen of oplossen:
- Zet je voeten stevig op de grond.
- Adem één keer langzaam uit, langer dan je inademt.
- Tel tot tien in je eigen hoofd.
- Laat de stilte er zijn. Niet alleen bij jou, ook bij de ander(en).
Niet als besluit voor altijd.
Alleen voor dit moment.
Vaak voel je daarna pas
of iets echt van jou is
of dat je automatisch in beweging schoot.
Dat is geen truc.
Dat is oefenen met regie.
En als je dit niet alleen wilt doen
Merk je dat je dit herkent,
maar dat je in het moment toch blijft bewegen?
Dat is precies waar veel professionals vastlopen:
niet in het begrijpen,
maar in het eerder stoppen.
Kort & Krachtig coaching is bedoeld voor dit soort kantelpunten.
Eén of enkele gesprekken om scherp te krijgen
wat jij draagt en wat niet.
Geen lang traject.
Wel directe helderheid, ruimte en regie.